Georg Friedrich Händel (1685–1759)

Georg Friedrich Händel urodził się w Halle w 1685 roku. Ojciec przeznaczał go do prawa, ale on uczył się muzyki u organisty Friedricha Wilhelma Zachowa, a potem przeniósł się do Hamburga, gdzie zadebiutował w operze.

Mniej więcej w latach 1706–1710 mieszkał we Włoszech (Florencja, Rzym, Neapol, Wenecja), chłonąc włoski śpiew, sztukę koncertu i kantaty. Po krótkim okresie jako kapelmistrz dworski w Hanowerze osiadł w Londynie, gdzie w 1711 roku zatriumfowała jego opera Rinaldo. W 1727 roku został poddanym brytyjskim.

Przez trzy dekady dominował na londyńskiej scenie operowej operami włoskimi, takimi jak Giulio Cesare. Gdy moda na operę włoską przeminęła, stworzył oratorium angielskie: Mesjasz, wykonany po raz pierwszy w Dublinie w 1742 roku, to jego najsłynniejszy przykład. Pisał też na wielkie królewskie uroczystości: Muzykę na wodzie i Muzykę ogni sztucznych.

Na klawesyn wydał w 1720 roku Suites de pièces pour le clavecin; piąta z nich zawiera arię z wariacjami nazywaną „The Harmonious Blacksmith” („Harmonijny kowal”). Jego muzyka jest bardziej bezpośrednia i melodyjna niż Bacha: stawia na szerokie, wyraźne linie, szlachetne rytmy i wielkie efekty.

Jego krótkie utwory (menuety, gawoty, arie, sonatiny) są idealne do odkrywania stylu barokowego: przejrzysta faktura dwugłosowa, taneczny charakter i powściągliwe zdobnictwo.