Emmanuel Chabrier (1841–1894)
Urzędnik, który został kompozytorem: Chabrier wniósł do muzyki francuskiej werwę, humor i barwność harmoniczną, które zainspirowały Ravela i Poulenca.
Urodzony w Ambert w Owernii Emmanuel Chabrier był od dziecka znakomitym pianistą, ale rodzina skierowała go na prawo. Przez niemal dwadzieścia lat pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, komponując i obracając się wśród malarzy i poetów swoich czasów (Manet, Verlaine).
W 1880 roku porzucił urząd, by poświęcić się muzyce. Podróż do Hiszpanii zainspirowała rapsodię España (1883), która przyniosła mu sławę. Pisał też opery komiczne, takie jak L’Étoile i Le Roi malgré lui.
Jego Pièces pittoresques na fortepian (1881) i Bourrée fantasque pokazują szczery, rytmiczny, pełen humoru styl ze śmiałymi harmoniami (nierozwiązane septymy i nony), który zapowiada Debussy’ego i Ravela.
Dla pianistów Chabrier to szkoła charakteru: wyrazisty rytm, ostre kontrasty i wyczucie barwy, które każe wsłuchiwać się w każdy akord.