Lied en traditionele muziek (1100–2026)

Naast de muziek van bekende componisten heeft er altijd een enorme schat aan muziek uit de mondelinge traditie bestaan: slaapliedjes, dansliederen, zeemansliederen, klaagzangen, kerstliederen, fiddle tunes. Ze worden op het gehoor geleerd en elke generatie verandert ze een beetje, daarom bestaat dezelfde melodie vaak in verschillende versies.

Veel van deze melodieën zijn heel oud. Sommige kerstliederen gaan terug tot de middeleeuwen, renaissancedansen werden kinderliedjes, en liederen als „Au clair de la lune” zijn bekend sinds de 18e eeuw. Toen de boekdrukkunst zich verspreidde, legden bundels ze vast op papier: zo kennen we de Zweedse volksdansen die begin 19e eeuw werden verzameld, of de melodieën van de Ierse harpspeler Turlough O’Carolan.

In de 19e en 20e eeuw trokken verzamelaars door het platteland om deze muziek op te schrijven of op te nemen voordat ze verdween: Bartók in Centraal-Europa, John en Alan Lomax in de Verenigde Staten. Componisten van kunstmuziek putten eruit (Grieg, Dvořák, Bartók), en de moderne populaire muziek, van blues tot folk, is er rechtstreeks uit gegroeid.

Muzikaal zijn deze melodieën vaak makkelijk te onthouden: couplet en refrein, korte frasen, pentatonische of modale toonladders, dansritmes. Ze zijn de beste speelgrond voor beginners: zingen terwijl je speelt en leren begeleiden met een paar akkoorden.