Gaspar Sanz (1640–1710)
Gaspar Sanz, een Aragonese priester, gitarist en theoreticus, publiceerde de beroemdste Spaanse barokgitaarmethode (1674), vol dansen die nog altijd gespeeld worden.
Gaspar Sanz studeerde theologie en muziek in Spanje en verbleef daarna in Italië, waar hij leerde van musici van zijn tijd. De levensdata die meestal worden opgegeven (1640–1710) blijven bij benadering.
In 1674 publiceerde hij in Zaragoza de Instrucción de música sobre la guitarra española, in latere edities uitgebreid. Het boek legt begeleiding uit, aangeslagen akkoorden („rasgueado”) en getokkeld spel („punteado”), en biedt veel stukken: canarios, folías, españoletas, pavanes, jácaras…
De barokgitaar met vijf koren had een bijzondere stemming zonder echte lage bas, daarom spelen moderne gitaristen deze stukken in bewerkingen. In de 20e eeuw leende Joaquín Rodrigo verschillende dansen van Sanz voor zijn Fantasía para un gentilhombre (1954).
Spelers leren er de geest van de barokke dansen, de mengeling van aangeslagen akkoorden en melodie, en een rijkdom aan versieringen zoals trillers en mordenten.