Jan Ladislav Dussek (1760–1812)

Boheemse virtuoze pianist, ster van de concertpodia in Londen en Parijs, wiens muziek al vooruitloopt op de romantiek.

Jan Ladislav Dussek (in het Tsjechisch Dusík), geboren in Bohemen, had een internationale carrière als pianist: Nederland, Duitsland, Parijs en daarna Londen, waar hij in de jaren 1790 woonde en op Broadwood-piano's met een uitgebreid bereik speelde.

Hij was een van de eerste pianisten die het instrument dwars op het podium zetten, zodat het publiek zijn gezicht kon zien. Later diende hij prins Lodewijk Ferdinand van Pruisen, zelf componist, en daarna Talleyrand in Parijs.

Zijn muziek, vaak zangerig en harmonisch gedurfd, gebruikt het pedaal en de klankmogelijkheden van de nieuwe piano op een manier die vooruitloopt op Schubert, Weber of Chopin. Zijn sonate „Élégie harmonique”, geschreven na de dood van prins Lodewijk Ferdinand, is bijzonder treffend.

Zijn Sonatines op. 20 worden nog altijd door leerlingen bestudeerd en zijn een charmant alternatief voor die van Clementi en Kuhlau.

Bladmuziek voor piano (17)